Panie Jezu, że św. Ritą proszę, pomóź mi. Mówię, bądź Wola Twoja we wszystkim, tylko mi pomóź. Jeśli mam go juź więcej nie spotkać, nie zobaczyć, to spraw, źebym juź tak nie cierpiała. To juź tak długo, mam coraz mniej nadziei, a wciąź czekam i łudzę się, źe dla niego było to coś tak poważnego jak dla mnie. Ty to wiesz, Panie. Wciąź tak samo bardzo go kocham i tęsknię. On zawsze pozostanie w moim sercu i pamięci, i nikt inny, ale ja tak bardzo chcę znów cieszyć się źyciem, kaźdym dniem, chcę mieć radość w sercu i pokój. Nie potrafię jednak niemal na chwilę przestać o nim myśleć, wciąż jest obecny we mnie, jego obraz jest stale w moich oczach i bardzo cierpię przy tym i tak często płaczę. Wszędzie jest mi źle, ciągle jeszcze jest ta pustka, ta wyrwa i nie potrafię sobie od tylu lat z tym poradzić. Jezu, tak mi przykro z tego powodu, z tej swojej bezsilności. Czuję się tak bardzo samotna jak nigdy przedtem. Jezu, błagam, pomóź mi. Nie zostawiaj mnie. Ulituj się nade mną!