Znalazłem się chyba w najtrudniejszej sytuacji w moim życiu. Nie wiem którędy prowadzi droga, nie wiem jak się zachować. Zostałem ogołocony z dotychczasowych celów, marzeń i pragnień. Stoję zupełnie bezbronny, bez niczego co do tej pory było moje, dziwiąc się jak do tego doszło. Pozostała mi tylko ufność w moc Pana, w jego miłość i łaskę. Proszę Cię święta Rito, moja patronko, w dzień twojego wspomnienia, kiedy stoję nad przepaścią niepewnego jutra i już nic nie jest dla mnie oczywiste, o Twoją modlitwę do Boga za mnie, żebym mocno się Go uchwycił i żeby przeprowadził mnie przez wzburzoną rzekę tego trudnego czasu. Proszę też, wstawiaj się za wszystkimi wołającymi o pomoc do Ciebie, nie zostawiaj nikogo samego. Ufam.