Jezu, ulecz moje wciąż nowe rany. Kiedy to w sklepie przeczytałam, z płaczu, który mnie dusił, nie mogłam powiedzieć słowa do ekspedientki... "Ciągnę kilka srok za ogon, znajoma, kochanka"... i tyle innych jeszcze. Jezu, ja tak żałuję, że wtedy weszłam na strony, stało się tak, bo ból stał się nie do uniesienia, tak wielki, że rozpaczliwie szukałam choć śladu prawdziwej miłości, bo czułam się rozkochana, do tego nie potrzeba intymnych spotkań w ukryciu; uwiedziona i na koniec porzucona jak rzecz, bez słowa wyjaśnienia. Osądzona bez poznania, rozeznania i miłosierdzia. Pozostawiona w tak wielkim cierpieniu i pustce, że nie da się tego wyrazić słowami i nikt tego nie jest w stanie zrozumieć, bo w tym świecie nie da się wejść w ducha drugiego człowieka bez takiej łaski z góry. Dlatego szukając w tym bólu ukojenia, weszłam na strony i uwierzyłem, że to jego tam znalazłam. Czy ten, którego wtedy pokochałam, wystawiałby mnie na tak bolesną próbę? Nie mam już sił. Ty znasz mnie, moje serce, nas i wiesz wszystko. Jeśli tak jest, pomóż mi go zapomnieć, wymaż z mego serca, pamięci, duszy, jego wyidealizowany obraz, który za każdym razem wywołuje tęsknotę i łzy. Bez Twojej pomocy, Jezu, nie dam sobie z tym rady. Jest tydzień miłosierdzia, słyszałam. Okaż je i mnie. Jezu, znasz mnie i moje serce, stworzyłeś mnie zbyt delikatną, wrażliwą kobietą, a nie mam ochroniarza. Bądź moim Obrońcą, a Twoja Krew niech mnie chroni. Przywróć mi zdrowie, pokój, radość, poczucie własnej wartości, spraw, bym mogła jeść i normalnie żyć, jak kiedyś. Pomóż mi, przestać płakać i myśleć o nim, proszę, Jezu. Wiem, że tutaj to jest bardzo trudne, ale niech będzie Twoja Wola, Boże.