Jezu mój, pozwól nam się spotkać i serdecznie, szczerze pojednać, przebaczyć sobie. Niech się we mnie, w nas wypełni Twoja wola. Jeśli mamy się rozejść, proszę, by to nie było na zawsze, pozwól nam być w głębokiej prawdziwej przyjaźni, zgodzie, życzliwości. To co się zdarzyło nam, było tak piękne i jedyne. Nie pozwól, Panie, by pozostał tylko żal i oddalenie, smutek i tęsknota. W moim sercu i pamięci zawsze będzie tamten ukochany jego obraz i bezcenne epizody, które nim zawładnęły. Może miało tak pozostać... Ale potem, to pisanie, ta niepewność, ból, łzy, zerwanie, nie wiadomo, czy pomyłka, kłamstwo, próba, czy ciekawość. Tyle pytań, bez odpowiedzi... Jezu, błagam, pozwól już, na tę sprawiedliwość..