Nie mamy ze sobą kontaktu od kilku lat. Ktoś, kogo bardzo pokochałam, źle mnie potraktował, bardzo mnie zranił. To było niewyobrażalne cierpienie, jak i cała ta miłość niespełniona, niewyjawiona. Uczucie, którym go obdarzyłam było czyste, prawdziwe, wielkie. I pomimo, że bardzo z tym walczyłam, chyba trwa do dzisiaj, choć tłumione. Poddałam się w tej walce, bo wydaje mi się, że nie minie nigdy. Wciąż tamten jego obraz jest w każdej chwili w mojej pamięci. Uciekam od wspomnień, wciąż mnie bolą i tak boję się nawrotu tęsknoty. Nigdy nie miałam szczęścia jak inne kobiety i nie potrafiłam o nie walczyć. Uroda, którą dał mi Bóg, mnie przyniosła cierpienie. Teraz, proszę Cię Boże, zabierz ode mnie żal zranionego życia. Wiem, że Ty wszystko możesz naprawić. Powiedziałeś, że dajesz mi nadzieję i niszczysz wszelkie korzenie lęku. Ufam Tobie. Wola Twoja, Jezu. We wszystkim. Tylko Twoja wola.