Pokochałam kogoś wielką, prawdziwą miłością. Nie widziałam go już tak długo, bardzo długo. Przebaczyłam wszystko, nie mam urazy. Nie miałam szczęścia w swym życiu jak inne kobiety i nie potrafiłam o nie walczyć. Życie przyniosło mi tak wiele cierpienia i zawodu... Teraz, proszę Cię, Boże Ojcze, zabierz ode mnie ten źal zranionego źycia i użyj je na Swoją chwałę. Wiem, że Ty wszystko możesz przemienić, naprawić, błogosławić. Mówisz, że dajesz mi nadzieję i niszczysz wszelkie korzenie lęku. Ufam Tobie, Jezu.