Jezu, proszę, by już nigdy nie wracały do mnie żadne myśli, obrazy, wspomnienia z nim związane, by to już nie bolało, ale stało się dla mnie obojętne, by odszedł żal, że tak się poskładało, że ja tu przyszłam i on tu przyszedł, że musiałam przejść tyle bólu i łez i tak długo nie potrafię odzyskać radości, pokoju, wolności, jakie miałam wcześniej. Do tego to mnie obarczyli winą, a przecież ja byłam szczęśliwa i tego nie chciałam i wcale nie szukałam i nic nie było. Błagam, Jezu, byś to we mnie uleczył, byś zniwelował skutki obmów, ośmieszenia; tak mi ciężko jest z tym żyć. To nie są owoce prawdziwego uczucia, które nie sprowadza bólu, łez, pustki, poniżenia tak, że nie umiem się pozbierać i cieszyć życiem z Tobą. Zmiłuj się nade mną, Boże, w swojej łaskawości przemień smutku czas. Chcę Cię wielbić, dziękować, kochać, ufać. Prowadź mnie, Święty Duchu, wskaż mi miejsce, w którym Ty chcesz bym była. Błagam Cię w tej desperacji. Ty wiesz...