Jezu, ja Ciebie proszę, żebym wyszła z tych złudzeń i nic z tego nie brała do siebie. To może całkiem pomieszać w głowie. To nie jest droga prawdy, szczerości, zaufania, ani czystych intencji, ale znów tylko asekuracja. Na czymś takim niczego dobrego nie da się zbudować. Nie chcę już w to brnąć jak wtedy i znowu tak cierpieć. Przez tamto wymieszanie pewności z niepewnością, wykorzystanie mojej dziecięcej ufności i prawości i niezakłamanej z mojej strony nieszczęsnej miłości, cierpię do dzisiaj, gdy te myśli do mnie powracają. Wybaczyłam, tak, ale płaczę, bo jest to leczące. Pomóż mi Jezu, błagam Cię. Wysłuchaj mnie, Boże. Dziękuję za wszystkie łaski. Ufam Tobie.