Święta Rito, nie zdążyłam… sytuacja się zmieniła w przeciągu kilku chwil. Córka już wie o swojej przeszłości a ja jestem wystraszona, załamana, boję się wszystkiego co dalej. To już nie jest tylko nasze życie - ono się skończyło. Teraz weszli do niego inni ludzie , ja wiem, że nie mogłam jej tego zabronić ale dla mnie to załamanie dotychczasowego świata. Ona twierdzi inaczej i jest zadowolona, szczęśliwa, ja nie - to egoistyczne - wiem… ale boję się, tak bardzo się boję. Czy możesz mi pomóc? Zrozumieć i poukładać wszystko? Zacząć trochę żyć swoim życiem? Nie panikować i uwierzyć w słowa i czyny córki? Wierzyć, że nic nie stracimy, że mój świat się nie zawali? Błagam Cię - pomóż mi, potrzebuję spokoju i pewności, optymizmu i wiary, że nie stracę tego życia, które miałam. Teraz widzę, że to na co narzekałam i denerwowałam się często jest całym moim światem. Tak bardzo mi z tym wszystkim źle. Proszę pomóż mi. Błagam Cię.