W 2017 roku byłam na 5 roku studiów. Zbliżał się czas zakończenia nauki a ja miałam niezaliczony przedmiot z 4 roku. Był to skomplikowany i trudny przedmiot. Na 5 roku postanowiłam zrezygnować z pracy i wszelkie swoje wysiłki poświęcić na naukę do tego przedmiotu tak żeby móc zakończyć studia. Uczyłam się bardzo pilnie, tak po ludzku zrobiłam już niemal wszystko by przygotować się do tego egzaminu mimo to po raz 3 go nie zdałam. Do następnego już ostatniego terminu pozostał mi miesiąc. Czułam, że zrobiłam już wszystko co tylko mogłam żeby się przygotować i zaliczyć ten przedmiot, sytuacja wydawała mi się beznadziejna ja byłam bardzo zrezygnowana i zasmucona co dalej z jednej strony trzeba by było skończyć studia i usamodzielnić się a nic nie wskazuje że tak się stanie. Udałam się do kościoła Sióstr Augustianek w Krakowie i tam prosiłam św. Ritę o pomoc. Egzamin zdałam za 4 razem. Wiedziałam, że zawdzięczamCzytaj więcej

Chciałam się z Wami podzielić tym jak wiele łask otrzymałam za wstawiennictwem świętej Rity. Sama już dzisiaj nawet nie wiem kiedy i kto powiedział mi o świętej Ricie, ale modlić się do niej zaczęłam na drugim roku studiów kiedy po biopsji tarczycy dostałam ogromnej gorączki i z bólem szyi, który był nie do zniesienia trafiłam do szpitala. Słowa lekarza o tym, że nie ma innej opcji jak wyciąć całą tarczycę były dla mnie ogromnym ciosem – prosiłam o szansę. Lekarz zgodził się, aby zacząć podawać mi antybiotyki (jednak nie robił mi wielkich nadziei), tak aby spróbować jakoś zniwelować skutki krwiaka, który powstał po biopsji. Modliłam się gorąco do św. Rity i zostałam wysłuchana – krwiak się wchłonął, a co najważniejsze bardzo duża torbiel, którą miałam na tarczycy znacząco się zmniejszyła. Lekarz, który mnie prowadził i widział po wizycie w szpitalu powiedział „powinnaśCzytaj więcej

Dziękuję Św. Rito za ocalenie mojej siostrzenicy. Jestem typem niedowiarka więc muszę mieć dowody aby coś przyznać. Był sierpień kiedy zmarł mój niepełnosprawny syn, tydzień później dowiedziałam się, że córka siostry trafiła do szpitala z niewydolnością wątroby. Wszystkie organy przestawały funkcjonować a ona leżała już w pieluchach bez cienia nadziei. Wtedy kupiłam książeczkę – modlitewnik dla siebie i Iwony. Zawiozłam jej i prosiłam aby się modliła i ja gorliwie modliłam się – chyba tyle przez całe swoje życie się nie modliłam jak przez te dwa miesiące. Było lepiej i gorzej aż w końcu z dnia na dzień pojawiła się radosna nadzieja. Iwona wyszła ze szpitala a wątroba podjęła pracę. Po raz kolejny pojechałam ją odwiedzić, a było to w styczniu, a u niej w ogródku na suchej łodydze kwitła róża. Weszłam do jej domu a ona zrobiła nam obiad. Wiem że to opieka i wstawiennictwo Św.Czytaj więcej

Szczęść Boże, pragnę podzielić się świadectwem działania Pana Boga i orędownictwa świętych w moim życiu, a jednocześnie prosić o modlitwę, bo sytuacja po ludzku wydaje się beznadziejna. Może zacznę od początku… Mam 3 orędowników, św. Józefa, św. Ritę i ks. Dolindo, jest ich może więcej, ale tych 3 wybrałam świadomie. Św. Józef jest chyba ze mną najdłużej bo od ok. 5-6 lat. W styczniu 2018 roku po wielu niepowodzeniach, rozczarowaniach i zawodach miłosnych oraz po przeczytaniu świadectw za wstawiennictwem św. Józefa (3 tomowa seria „Cuda Świętego Józefa” z wyd. WAM) postanowiłam, że poproszę go konkretnie (ponoć z nim tak trzeba), napisałam list i wsadziłam pod jego figurkę. Św. Józef zawsze mi pomaga. Dałam mu miesiąc. W międzyczasie modliłam się także o dobrego męża za wstawiennictwem św. Rity. Po tygodniu (!) od momentu napisania listu do św. Józefa poznałam Wojtka. Właściwie to on do mnie pierwszy napisał (przez katolickiCzytaj więcej