„Niespokojne jest serce nasze, dopóki nie spocznie w Tobie, Boże”.

św. Augustyn

Pierwszą wartością duchowości augustiańskiej jest interioritas – powrót do wnętrza. Św. Augustyn nie proponuje ucieczki od świata, lecz wejście głębiej. Tam, gdzie nikt nie widzi. Tam, gdzie człowiek przestaje grać kogoś, kim nie jest. Wnętrze nie jest miejscem emocjonalnego zamknięcia, lecz przestrzenią spotkania z Bogiem, który jest bliżej mnie niż ja sam siebie. Niespokojne serce jest łaską. To znak, że zostaliśmy stworzeni do czegoś więcej niż powierzchowność. Augustyn uczy, że Bóg nie przemawia najpierw przez zewnętrzne znaki, ale przez poruszenia serca – przez tęsknotę, niepokój, pragnienie większej miłości.

Święta Rita jako młoda dziewczyna nosiła w sercu pragnienie życia zakonnego. To było jej najgłębsze „tak”. Jednak rodzice zdecydowali inaczej. Została żoną. Jej historia zaczyna się od napięcia między pragnieniem serca a rzeczywistością. Bóg nie zawsze prowadzi przez spełnienie pierwszego marzenia, ale przez wierność w tym, co On nam daje. Rita nie zgasiła w sobie pragnienia bycia tylko dla Boga, choć droga była inna, niż chciała. Jej serce pozostało skierowane ku Niemu – nawet w małżeństwie, w trudzie, w niepokoju.

Panie Jezu, moje serce też bywa niespokojne. Czasem chcę szybkich odpowiedzi, natychmiastowych rozwiązań. Czasem myślę, że jeśli coś się nie układa według mojego planu, to znaczy, że Ty o mnie zapomniałeś. Naucz mnie wchodzić w głąb siebie. Naucz mnie odróżniać mój pomysł od powołania, lęk od Twojego głosu. Święta Rito, ucz mnie wierności wewnętrznej i prowadź mnie do miejsca, gdzie Bóg mówi cicho, ale prawdziwie. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Ojcze nasz… Zdrowaś Maryjo… Chwała Ojcu…

Święta Rito, naucz nas kochać.

Zachęcamy do zakupu opracowanego przez nas modlitewnika na każdy dzień roku:

Jeśli nie chcesz przegapić żadnego odcinka zapisz się na newsletter, a my wyślemy Ci przypomnienie: