„Miejcie jedną duszę i jedno serce w drodze ku Bogu”.

św. Augustyn

Drugą wielką wartością duchowości augustiańskiej jest communio – wspólnota serc. To wizja Kościoła, wizja rodziny, wizja życia zakonnego, wizja każdej relacji. „Jedna dusza i jedno serce” nie oznacza braku różnic. Oznacza wspólny kierunek, wspólne „ku Bogu”. Augustyn wiedział, że człowiek sam łatwo się gubi. Samotność rodzi iluzje, zamyka w sobie, pogłębia rany. Wspólnota natomiast obnaża nasze słabości, ale też uzdrawia. To w relacjach wychodzi na jaw nasza pycha, nasza potrzeba kontroli, nasza wrażliwość na zranienie. I właśnie dlatego wspólnota jest drogą świętości. Duchowość augustiańska mówi: nie uciekaj od relacji. Nie idealizuj wspólnoty, ale nie porzucaj jej, gdy boli. Wspólnota to miejsce krzyża, ale też miejsce zmartwychwstania. To codzienna decyzja: nie zamknę serca. Nie odpowiem chłodem na chłód. Nie będę żyć obok – będę żyć razem. Jedność nie polega na tym, że wszyscy myślą tak samo. Jedność rodzi się wtedy, gdy wszyscy chcą tego samego Boga.

Św. Rita weszła w małżeństwo nie dlatego, że było jej marzeniem, lecz z posłuszeństwa rodzicom. Jej mąż, Paweł Mancini, był człowiekiem gwałtownym, uwikłanym w lokalne konflikty rodowe. Jej dom nie był miejscem harmonii. To była przestrzeń napięcia, lęku, czasem przemocy. A jednak to właśnie tam dojrzewała jej świętość. Ona nie wybrała męża. Ale wybrała miłość. To zdanie jest kluczem do zrozumienia jej wielkości. W świecie, w którym przemoc rodzi przemoc, Rita zdecydowała się przerwać łańcuch odwetu. Jej postawa nie była bierną rezygnacją. Była aktywnym budowaniem jedności. Jej łagodność, modlitwa, cierpliwość przez lata stopniowo przemieniały serce męża. Tradycja przekazuje, że przed śmiercią pojednał się z Bogiem. To była wytrwała miłość.

Panie Jezu, wiesz, jak łatwo się wycofuję. Gdy ktoś mnie rani, zamykam się. Gdy ktoś mnie nie rozumie, dystansuję się. Gdy relacja wymaga cierpliwości, szukam wygodniejszego miejsca. Daj mi serce, które nie ucieka od wspólnoty. Św. Rito, wstawiaj się za mną, gdy moje relacje są trudne. Gdy rodzina jest źródłem zranień. Gdy relacje w pracy czy we wspólnocie wystawiają mnie na próbę. Naucz mnie wiernej miłości, która nie jest uczuciem chwili, lecz decyzją zakorzenioną w Bogu. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Ojcze nasz… Zdrowaś Maryjo… Chwała Ojcu…

Święta Rito, naucz nas kochać.

Zachęcamy do zakupu opracowanego przez nas modlitewnika na każdy dzień roku:

Jeśli nie chcesz przegapić żadnego odcinka zapisz się na newsletter, a my wyślemy Ci przypomnienie: