„Bóg jest bliżej mnie niż ja sam siebie„

św. Augustyn

Bóg nie jest daleki, nie jest jedynie Bogiem nieba, odległym sędzią, którego trzeba dopiero odnaleźć. On jest bliżej niż wszystko, co znamy. Bliżej niż nasze myśli, bliżej niż nasze emocje, bliżej niż nasze własne serce. Augustyn odkrył to po latach poszukiwań i zapisał słowa, które stały się jednym z najpiękniejszych wyznań wiary: Bóg jest bardziej wewnętrzny niż to, co we mnie najbardziej wewnętrzne. To odkrycie rodzi zaufanie. Skoro Bóg jest tak blisko, nie opuszcza człowieka nawet wtedy, gdy wszystko wydaje się rozpadać. Opatrzność nie oznacza życia wolnego od cierpienia. Oznacza obecność Boga w samym środku tego, czego nie rozumiemy.

Życie św. Rity jest jednym z najbardziej przejmujących świadectw takiego zaufania. Po latach trudnego małżeństwa została wdową. Jej mąż zginął w wyniku przemocy, która rozdzierała społeczeństwo jej epoki. To jednak nie był koniec cierpienia. Jej synowie zaczęli myśleć o zemście, pragnąc pomścić ojca. Rita stanęła wobec dramatu, który przekracza ludzkie siły. Wiedziała, że jeśli synowie pójdą drogą zemsty, ich życie zostanie zniszczone przez spiralę przemocy. Modliła się więc do Boga z bólem serca, aby uchronił ich od grzechu. Tradycja przekazuje, że obaj zmarli młodo po chorobie. Z ludzkiego punktu widzenia Rita została sama. Straciła męża. Straciła synów. Straciła wszystko, co było jej ziemskim oparciem. A jednak Bóg jej nie opuścił.

To właśnie w tej chwili objawia się głęboka prawda: Bóg nie jest obecny tylko wtedy, gdy wszystko się układa. Jego obecność jest najbliższa właśnie wtedy, gdy człowiek przechodzi przez noc wiary. Rita nie zamknęła serca w rozpaczy. Nie odwróciła się od Boga. Jej cierpienie stało się modlitwą. Panie Jezu, kiedy czegoś nie rozumiem, buntuję się. Gdy spotyka mnie cierpienie, pytam: dlaczego? Gdy tracę to, co było dla mnie ważne, czuję lęk i niepewność. Naucz mnie ufać Twojej Opatrzności. Daj mi serce, które potrafi powtarzać: „Jezu, ufam Tobie”, nawet wtedy, gdy droga prowadzi przez ciemność. Pomóż mi pamiętać, że Ty jesteś bliżej niż wszystko, co przeżywam.

Święta Rito, ty przeszłaś przez doświadczenie samotności i bólu, a jednak twoja wiara nie zachwiała się. W najtrudniejszych chwilach twoje serce nie zamknęło się przed Bogiem. Ty wiedziałaś, że On jest obecny nawet w ciszy i w cierpieniu. Wyproś mi łaskę wiary silniejszej niż moje lęki. Naucz mnie ufać, gdy nie widzę drogi. Naucz mnie powierzać Bogu przyszłość, której nie potrafię kontrolować. Niech moje serce odpoczywa w Jego obecności – tej obecności, która jest bliżej mnie niż ja sama siebie. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Ojcze nasz… Zdrowaś Maryjo… Chwała Ojcu…

Święta Rito, naucz nas kochać.

Zachęcamy do zakupu opracowanego przez nas modlitewnika na każdy dzień roku:

Jeśli nie chcesz przegapić żadnego odcinka zapisz się na newsletter, a my wyślemy Ci przypomnienie: