„[Pan] mi powiedział: «Wystarczy ci mojej łaski.
Moc bowiem w słabości się doskonali».
Najchętniej więc będę się chlubił z moich słabości, aby zamieszkała we mnie moc Chrystusa.”

2 Kor 12, 9

Cóż to za przedziwny paradoks Twej Miłości, Jezu, że ukazuje się Ona przede wszystkim w tym, co słabe, odepchnięte, pomijane. Wtedy, gdy czuję się mocny i stoję pewnie na swoich nogach, nie potrzebuję Ciebie. Dopiero, gdy dopada mnie słabość, kiedy chwieję się lub upadam – przypominam sobie o Tobie. Panie, spraw, niech już będę taki słaby, niemocny, ale pełen Ciebie. Niech Twoja, a nie moja moc wypełnia każde me działanie. Ucz mnie, abym nie przypisywał sobie Twoich zasług.

Św. Rito, ty doświadczyłaś słabości w chorobie i cierpieniu – i wiedziałaś, że niczego nie zrobisz o własnych siłach, że nie wytrwasz nawet w najmniejszej próbie. Uproś mi łaskę takiego poznania mojej własnej słabości, bym w pokorze zawsze ufał Bożej Wszechmocy, a nie tylko swoim możliwościom. Potężna orędowniczko w sprawach trudnych, wysłuchaj z życzliwością błagań mego strapionego serca i uproś mi łaskę, której tak bardzo potrzebuję. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo, Chwała Ojcu.

Naznaczyłeś Panie sługę Twoją Ritę.

Znakiem miłości i męki Twojej.

Módlmy się: Ojcze niebieski, Ty dałeś świętej Ricie udział w męce Chrystusa, udziel nam łaski i siły do znoszenia naszych cierpień, abyśmy mogli głębiej uczestniczyć w misterium paschalnym Twojego Syna. Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.

Postanowienie: kilka razy w ciągu dnia – szczególnie w momencie, w którym czuję się mocny, spełniony – wypowiem z całego serca akt strzelisty: „Nie ja, lecz Ty – Panie!”

Fot. http://www.santaritadacascia.org/santarita/santa-rita-vita-galleria.php#prettyPhoto

 

Chcesz, aby inni modlili się również w Twoich intencjach? Dodaj intencję w komentarzu…